Dzika róża

Doskonale dobrany bukiet owoców i płatków to od dawna uznane, wyjątkowo cenne źródło łatwo przyswajalnej witaminy C i mikroelementów.

Dzika róża
Dzika róża wykazuje działanie wzmacniające, odżywcze, witaminizujące, oczyszczające, przeciwzapalne, ściągające, poprawiające trawienie, żółciopędne, wykrztuśne, przeciwgorączkowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, wzmacniające nerki oraz krew, zwiększające popęd płciowy, regulujące miesiączkowanie i przeciwdepresyjne.
Wielokierunkowe działanie róży wynika z dużej zawartości witaminy C, w połączeniu z innymi witaminami. Witamina C w organizmie bierze udział w procesach utleniania i redukcji, a to podstawowe procesy toczące się w całym organizmie we wszystkich narządach i we wszystkich tkankach. Warto nadmienić, iż witamina C zawarta w róży jest aktywna i trwała w przeciwieństwie do syntetycznej, która przedawkowana jest przyczyną m.in. biegunki czy kamieni nerkowych.
Cenną właściwością witaminy C jest hamowanie powstania nitrozoamin, które są związkami rakotwórczymi i powstają w przewodzie pokarmowym po spożyciu przenawożonych azotem roślin i innych pokarmów zawierających nadmiar azotu, między innymi wędlin.
Zapotrzebowanie na witaminę C wzrasta u dzieci, u kobiet w ciąży oraz u matek karmiących, w czasie choroby, zwłaszcza przebiegającej z gorączką, u palaczy, u alkoholików, u ludzi pijących dużo kawy i herbaty, u lekomanów i u narkomanów.
Owoce róży stosuje się w spadku odporności organizmu, w osłabieniu mechanizmów obronnych, w chorobach zakaźnych, przeziębieniach, w infekcjach bakteryjnych i wirusowych, zwłaszcza przebiegających z wysoką gorączką, a także w chorobie nowotworowej. Różę stosuje się również u rekonwalescentów po wszelkich chorobach, szczególnie długotrwałych, zakaźnych, po wszelkiego typu operacjach.

Hibiskus
Hibiskus (kwiat malwy sudańskiej) to wyjątkowo cenne źródło naturalnej witaminy C oraz wapnia, witamin i soli mineralnych.
Przyspiesza on przemianę materii, zmniejsza wchłanianie w jelitach, działa wzmacniająco na wątrobę i oczyszcza organizm. W afrykańskiej medycynie ludowej przypisuje się mu antybakteryjne i moczopędne działanie, dzięki czemu zapobiega zastojom wody w organizmie. Kwiat hibiskusa ma również właściwości obniżające ciśnienie krwi, a polisacharydy wzmacniają odporność organizmu. Działa on też kojąco, przeciwzapalnie oraz łagodzi podrażnienia.

Głóg
Głóg wykazuje działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie jelit, macicy, dróg moczowych i naczyń krwionośnych. Najważniejsze jest jego działanie rozkurczowe na naczynia wieńcowe serca. Zmniejszenie napięcia ścian naczyń serca powoduje ustąpienie bólu i uczucia duszności, zwiększenie dopływu krwi, co powoduje dotlenienie mięśnia sercowego i usunięcie szkodliwych metabolitów. Głóg działa bezpośrednio na mięsień sercowy, wzmacnia siłę skurczu i zmniejsza jego częstotliwość, dzięki temu następują dłuższe przerwy między skurczami i lepszy wypoczynek serca.
Ponadto działa również korzystnie na naczynia mózgowe. Rozkurcz i rozszerzenie tych naczyń powoduje lepsze ukrwienie, dotlenienie i odżywienie mózgu, co przeciwdziała anemizacji mózgu. To działanie ma ogromne znaczenie dla ludzi starszych ze zmianami miażdżycowymi, tym bardziej, że głóg działa łagodnie i długotrwale i nie nastręcza obaw o niebezpieczne komplikacje, jakimi są uszkodzenia naczyń dotkniętych miażdżycą. Głóg obniża ciśnienie krwi.
Owoce głogu mają działanie bardziej wzmacniające, a w mniejszym stopniu rozkurczowe. Polecany jest w stanach ogólnego zmęczeniu, a także jako środek uspokajający.